do
03
feb
2011
Zomaar even niets méér willen. Dan alleen maar met jou samen zijn.
Niet willen weten van wat er straks allemaal weer komt, weer moet.
Niet willen weten van groot worden. Van gewoon worden. Van loslaten.
Maar dat het goedkomt allemaal.
Morgen.
Vier maanden Mats. Vier maanden jouw mama.
Alsof het nooit anders was.
En elke dag als nieuw.
Je lachen. En je huilen. Je zijn.
Het is nog even voldoende.
Het is nog even genoeg.
En ik koester de stille uurtjes. Samen in de schemer. Fluister al mijn liefde in je oortjes.
In het donker van de nacht.
Meer hoeft er niet te wezen. Dan alleen maar samen met jou zijn.
Laat me zitten in het donker
Laat me zitten in de nacht
Ik zie je schaduw in het duister
Ga maar slapen, 'k hou de wacht
Laat me zitten
Laat me zingen
Van zo blij dat ik er ben
Van je ogen, je lach
Je tranen, die dingen
Die ik zelfs hier in het donker nog herken
Geef je over aan het donker
Laat je vallen in de nacht
Vergeet alles wat er was, weet
Dat ik morgen op je wacht
Commentaar schrijven
Commentaren: 6
Jis (donderdag, 03 februari 2011 22:52)
en daar heb ik niets aan toe te voegen...
of toch wel: heel mooi, puur, liefdevol, mamma
Ruthy (vrijdag, 04 februari 2011 08:43)
Mooi! Acda & de Munnik hebben altijd heel mooie nummers met poetische testen die erg herkenbaar zijn.
Marloes (vrijdag, 04 februari 2011 11:09)
Snuf... Het zullen de hormonen wel zijn... :)
Toaske (vrijdag, 04 februari 2011 15:12)
Ach wat mooi. En wat een mooi manneke!
puntjevanjeneus (vrijdag, 04 februari 2011 20:25)
Altijd weer akelig hoe fijn deze mannen het weten te verwoorden. Ook dit liedje staat hooooog op mijn favorietenlijst - zeker nu... Lekker samen zijn met je kereltje - doe ik ook! ;-)
Liefs!
Rapunzeltje (donderdag, 10 februari 2011 19:19)
Wat een heerlijk geschenk he, de derde. Ik ben helemaal vertederd hierdoor....ik voel het ook zo.